Size biraz kendi Linux`umuzu nasıl yaratacağımızdan söz edeyim; Öncelikle LFS sistemimiz için sabit diskimizde boş bir bölüme gerek vardır. LFS`e paketleri derlemek için sistemimizde yüklü olan Linux Dağıtımını kullanacağız. İlk aşamada LFS`imize geçici olarak paketleri yükleyeceğiz, daha sonra ise bunlardan yararlanarak sistem için gerekli temel paketleri derleyeceğiz. Son aşamada ise çekirdeğimizi derleyecek ve yeni sistemimizin başlatılabilir ve kullanılabilir olması için gerekli ayarlamaları yapacağız. Size garanti ediyorum ki bu yolun sonuna geldiğinizde Linux hakkında pek çokşey öğrendiğinizi göreceksiniz. Bu işlemlerin hepsi sisteminizin gücüne bağlı olarak değişik sürelerde bitebilir, fakat kendimden örnek vermek gerekirse bu projeyi uygulamam 4-5 günümü aldı. Peki LFS bittikten sonra herşeyimiz hazır olacak mı? Hayır, bu kitabı bitirdiğinizde önünüzde sadece temel bir Linux olacaktır. Bundan sonra yapılacaklar ise bLFS adını alır ve bLFS LFS`den sonra çeşitli paketleri yüklemeniz için izlenmesi gereken yolları anlatan dökümanlardan oluşmuş bir projedir. Bununla ilgili dökümanları da elimizden geldiğince çevirerek size yardımcı olacağız. Eh, sanırım yeterince bilgi aldınız ve artık başlamaya hazırsınız.

Bu proje x86 sistemler için hazırlanmıştır fakar basşka bir platformda bu projeyi deniyorsanız ve hatalarla karşılaştıysanız bize danışabilirsiniz. Tabii bazı hatalara çözüm bulunursanız bunları bize iletmeyi de unutmayın.

LFS size bu kitap boyunca kullanılacak son versiyon ve birbiriyle uyumlu olan paketleri bir arşiv olarak hazırlamıştır. İşlemlerimizi gerçekleştirmek için öncelikle bu paketi sisteme indirmeliyiz.

Tabiiki LFS için sisteminizde boş bir bölümün bulunması gereklidir. Bu bölümün büyüklüğü tamamen sizin keyfinizle alakalıdır. İşlemler bittikten sonra arşivlerin açılmış hali ile sisteminiz 1 GB dolaylarında olacaktır. Bu arşivleri silerseniz Linux`unuzun 400-500Mb yer kapladığını görebilirsiniz. Eğer sisteminizde boş bir bölüm yok ve bölümlendirme hakkında pek fazla bilgiye sahip değilseniz size **** adresindeki yazıyı okumanızı öneririm. Gerekli olan bolumu ayırdıktan sonra bu aygıt üzerine bir dosya sistemi yaratmamız gerekecektir. Dosya tipi ise yine sizin isteğinize bağlıdır. Ben ext2 kullandım ve bu sistemi oluşturmak için

 mke2fs /dev/xxx

komutunu kullandım. buradaki xxx tahmin edebileceğiniz gibi sizin aygıtınızın adı olacaktır.

Bütün yazı içinde --- arasında olan eğik yazilar kullanacağınız komutlardır. Bu komutlar arasında && kullanılmaktadır, böylece bütün komutları kopyala yapıştır yöntemiyle çalıştırabilirsiniz. Tek yapmanız gereken --- arasındaki herşeyi kopyalayıp konsola kopyalamaktır.

Eger komutları tek tek ve elle vermek isterseniz & kullanmayabilirsiniz. Programların derlenmesi sırasında kullanılan bazı opsiyonlarin açıklamasını ilgili paketin README, INSTALL veya configure --help içinde bulabilirsiniz...

Takas alanı oluşturmanıza gerek yoktur çünkü zaten kullandığınız Linux`un bir takas alanı bulunmaktadır. Bu takas alanını ortak kullanabilirsiniz.

mount dizini olarak biz /mnt/lfs kullandık. Önce bu dizini olşuturalım ve aygıtımızı mount edelim

mkdir -p /mnt/lfs &&
mount /dev/xxx /mnt/lfs

xxx yerine siz kendi aygıtınızın ismini koyun. Eğer /usr, /boot, /home vs vs. gibi dizinleri ayri bir aygıt üzerinden kullanmak istiyorsanız bunları tek tek mount etmeniz gerekmektedir.Örn:

mkdir -p /mnt/lfs/usr &&
mount /dev/xxx /mnt/lfs/usr

LFS`i kurarken kolaylık olması amacıyla lfs adlı bir kullanıcıyla işlemlerimizi gerçekleştireceğiz. Bunun için root hakları ile bunları uygulayın:

useradd -s /bin/bash -m lfs &&
passwd lfs

Derleme işlemleri süresince LFS dizinimizin konumunu $LFS değişkeni ile belirteceğiz. Bunun için işlemlere başlamadan önce $LFS değişkenini atamalıyız.

export LFS=/mnt/lfs

Bu değişken çok önemlidir ve asla atanması unutulmamalıdır. Bu hatanın engellenmesi için bundan sonraki adimda bir yöntem uygulayacağız.

Bundan sonraki işlemleri lfs adlı kullanıcıyla yapacağımız için bu kullanıcıya işlem yapacağız dizinler üzerinde hak vermeliyiz. (root olarak)

chown -R lfs $LFS

Eğer lfs-packages paketine ve onun bulunduğu dizine de izin vermediyseniz şimdi verelim.

chown -R lfs /konum
chown lfs /konum/lfs-packages-4.0.tar.gz 

Artık lfs kullanıcısı ile login olabilirsiniz.

su lfs

Şimdi bu işlemleri uygulayın

cat > ~/.bash_profile << "EOF"
umask 022

LFS=/mnt/lfs
LC_ALL=POSIX
export LFS LC_ALL
EOF
source ~/.bash_profile

Artik lfs kullanıcısıyla giriş yaptığımızda bize gerekli olan değişkenler atanacak. Bunların şu anda atanmasını source komutuyla belirtmiş olduk. umask komutu ile oluşturlacak dizinlerin doğru izinlere sahip olmasını sağlayacağız.

Bundan sonraki işlemleri lfs kullanıcısıyla takip edin...

Burada paketlerimizi yükleyeceğimiz dizini oluşturalım:

mkdir $LFS/static

İndirdiğimiz dosyaları açmak için kullanacağımızı bazı komutları da gösterelim *.tar.gz şeklinde ise

tar zxf *.tar.gz

*.tar.bz2 şeklinde ise

tar jxf *.tar.bz2

sadece *.bz2 şeklinde ise ( mesala patchler )

bunzip2 *bz2

sadece *.gz şeklinde ise

gunzip *.gz

tar ile arşivlenmiş dizinleri açtıktan sonra kendi adlarıyla bir dizin yaratırlar. Bizim size verdiğimiz komutları bu yaratılan dizin içinde uygulayın. Eğer uygulanması gereken bir patch var ise bu patchin zipini açın ve konumunu değiştirmeyin. Verilen patch komutunu ilgili programın dizininden uygulayın.

Birçok insan sistemlerine LFS`i yüklüyor ve bu sistemler farklı donanımlara sahip. Bu yüzden bir paketin derlenmesi herkeste aynı olmuyor. Bu yüzden bizde tahmini bir dakika vermek yerine bu birimi kullanmaya kara verdik ve bu birimin temelini ilk derlenecek paket olan bash`in derlenme süresi olarak aldık. Yani artık SBU ile bir paketin ne kadar sürede derleneceğini tahmin edebilirsiniz.

Bu paketi yüklemeden önce dağıtımınızda /usr/lib/libncurses.a ve /usr/libcurses.a dosyalarının bulunduğundan emin olun. Genellikle eksik olan dosya /usr/lib/libcurses.a dır. Bu dosyayı diğerine bir bağlantı oluşturarak yaratalım.

ln -s /usr/lib/libncurses.a /usr/libcurses.a

Eğer her iki dosya da yoksa Ncurses development paketini yüklemeniz gerekmektedir. Artık devam edebiliriz. Bash`in yüklenmesini şu komutlarla gerçekleştirelim:

./configure --enable-static-link \
    --prefix=$LFS/static --with-curses &&
make &&
make install

Eğer kurulum sırasında şu hataya rastlarsanız

install-info: unknown option `--dir-file=/mnt/lfs/usr/info/dir' 
usage:< install-info [--version] [--help] [--debug] [--maxwidth=nnn] 
	[--section regexp title] [--infodir=xxx] [--align=nnn] 
	[--calign=nnn] [--quiet] [--menuentry=xxx]
	[--info-dir=xxx] 
	[--keep-old] [--description=xxx] [--test]
	[--remove] [--] filename 
make[1]: *** [install] Error 1 
make[1]: Leaving directory `/mnt/lfs/usr/src/bash-2.05a/doc' 
make: [install] Error 2 (ignored)

umursamayın çünkü bu hata bilgi sayfalarının yüklenemediğini göstermektedir. Bu sayfalar bash`in asıl kurulumunda yüklenecektir.

Bash-2.05a içeriği: bash, sh, bashbug

Bu paketin normal kurulumu etkileyen durumlarda kötü davrandığı bilinir. Bu yüzden eğer kurulum ile ilgili bir değişken atamışsanız bunları kaldırın. (Mesala CCFLAGS,CXXFLAGS) Bu komutlarla kurulumu yapın:

mkdir ../binutils-build &&
cd ../binutils-build &&
../binutils-2.13/configure --prefix=$LFS/static --disable-nls &&
make LDFLAGS=-all-static &&
make install

Bin-utils-2.13 içeriği: addr2line, ar, as, gasp, gprof, ld, nm, objcopy, objdump, ranlib, readelf, size, strings, strip

Bu paketi yüklemek için aşağıdaki komutları kullanın:

make CC="gcc -static" &&
make PREFIX=$LFS/static install

Her nekadar LFS`nin bir parçası olmasada tar`a uygulanan bir patch ile bzip2`li dosyaların açılabilmesinin sağlandığını belirtmeliyim. Biz buna daha sonra deyineceğiz.

Bzip2-1.0.2 içeriği:bzip2, bunzip2, bzcat, bzcmp, bzdiff, bzegrep, bzfgrep, bzgrep, bzless, bzip2recover, bzmore

Bu komutları kullanarak diffutils`ı yükleyin:

LDFLAGS=-static CPPFLAGS=-Dre_max_failures=re_max_failures2 \
    ./configure --prefix=$LFS/static --disable-nls &&
make &&
make install

Diffutils-2.8.1 içeriği: cmp, diff, diff3, sdiff

Eğer sisteminiz bir AMD vede glibc-2.2.3 kullanıyorsanız büyük bir ihtimal ile statik yükleme yüzünden "Segmention Fault" hatasını alacaksınızdır. Bunun çözümü olarak aşağıdaki komutla programı patchleyin.

patch -Np1 -i ../fileutils-4.1.patch

Fileutils paketini bu komutlarla yükleyin:

LDFLAGS=-static \
    ./configure --disable-nls --prefix=$LFS/static &&
make &&
make install

Yükleme sonrasında hata olup olmadığını kontrol etmek için $LFS/static/bin/ls i çalıştırın. Eğer bir hata aldıysanız, yüklemeyi patch uyguladıysanız yeninden paketi açın ve patchi uygulamadan yükleme yapın. Eğer patchi uygulamamışsanız ve bu hatayı alıyorsanız patchi uygulayarak yeniden yüklemeyi deneyiniz.

Fileutils-4.1 içeriği: chgrp, chmod, chown, cp, dd, df, dir, dircolors, du, install, ln, ls, mkdir, mkfifo, mknod, mv, rm, rmdir, shred, sync, touch ve vdir

Bu paketi yüklemeden önce bir patch uygulamamız gerekli. Aşağıdaki komutlarla yüklemeyi gerçekleştirebilirsiniz.

patch -Np1 -i ../findutils-4.1.patch &&
CPPFLAGS=-Dre_max_failures=re_max_failures2 \
    ./configure --prefix=$LFS/static &&
make LDFLAGS=-static &&
make install

Findutils-4.1 içeriği: bigram, code, find, frcode, locate, updatedb ve xargs

Yüklemek için aşağıdaki komutları kullanın:

CPPFLAGS=-Dre_max_failures=re_max_failures2 \
    ./configure --prefix=$LFS/static --disable-nls &&
make LDFLAGS=-static &&
make install

Gawk-3.1.1 içeriği: awk, gawk, gawk-3.1.1, grcat, igawk, pgawk-3.1.1 ve pwcat

GCC`i yüklemeden önce patch uygulamamız gerekmektedir. Bu paketin öntanımlı yükleme ayarlarında değişikilk yapıldığı zaman kötü davrandığı bilinir. Bu yüzden eğer daha önceden CCFLAFS veya CXXFLAGS gibi değişkenlere değerler atadıysanız bunları kaldırın. Bu komutlarla gcc yüklenmesini gerçekleştirin:

patch -Np1 -i ../gcc-3.2.patch &&
patch -Np1 -i ../gcc-3.2-nofixincludes-2.patch &&
mkdir ../gcc-build &&
cd ../gcc-build &&
../gcc-3.2/configure --prefix=/static --enable-languages=c \
   --disable-nls --disable-shared &&
echo "#define HAVE_GAS_HIDDEN 1" >> gcc/auto-host.h &&
make BOOT_LDFLAGS=-static bootstrap &&
make prefix=$LFS/static install &&
ln -s gcc $LFS/static/bin/cc

GCC-3.2 içeriği: c++, c++filt, cc, cc1, cc1plus, collect2, cpp, cpp0, g++, gcc, gccbug, gcov ve tradcpp0

Bu komutlarla grep`i yükleyelim:

LDFLAGS=-static CPPFLAGS=-Dre_max_failures=re_max_failures2 \
    ./configure --prefix=$LFS/static --disable-nls \
    --disable-perl-regexp &&
make &&
make install

Grep-2.5 içeriği: egrep, fgrep, grep

Gzip`i bu komutlarla yükleyin:

./configure --prefix=$LFS/static &&
make LDFLAGS=-static &&
make install

Gzip-1.2.4a içeriği: gunzip, gzexe, gzip, uncompress, zcat, zcmp, zdiff, zforce, zgrep, zmore ve znew

Bu komutlarla make`i yükleyin:

./configure --prefix=$LFS/static --disable-nls &&
make LDFLAGS=-static &&
make install

Yükleme sırasında bu uyarıyı görürseniz,

chgrp: changing group of `/mnt/lfs/static/bin/make': Operation not permitted
/mnt/lfs/static/bin/make needs to be owned by group kmem and setgid;
otherwise the `-l' option will probably not work. You may need special
privileges to complete the installation of /mnt/lfs/static/bin/make.

aldırmayın çünkü make`in, kmem ve setgid gruplarına ait olması gerekmez.

Make-3.79.1 içeriği: make

Bu komutları kullanarak Patch`i yükleyebilirsiniz:

CPPFLAGS=-D_GNU_SOURCE \
    ./configure --prefix=$LFS/static &&
make LDFLAGS=-static &&
make install

Patch-2.5.4 içeriği: patch

CPPFLAGS=-Dre_max_failures=re_max_failures2 \
    ./configure --prefix=$LFS/static &&
make LDFLAGS=-static &&
make install

Sed-3.02 içeriği: sed

Bu paketi yüklemeden önce glibc dosyalarında oluşan bir çakışmayı yok etmek için patch uygulamamız gerekmektedir. Eğer glibc-2.1.x kullanıyorsanız bu patchi uygulayabilirsiniz. Eğer bu konuda kararsızsanız bu patchi uygulayın:

patch -Np1 -i ../sh-utils-2.0.patch

Bu komutlarla Sh-utils`i yükleyelim:

./configure --prefix=$LFS/static \
    --disable-nls &&
make LDFLAGS=-static &&
make install

Eğer "make install" sırasında şu uyarılarla karşılaşırsanız:

WARNING: insufficient access; not installing su
NOTE: to install su, run 'make install-root' as root

gönül rahatlığı ile umursamayabilirsiniz çünkü su`nun root olarak yüklenmesi gerekmektedir. Bunu biz asıl yükleme sırasında yerine getireceğiz...

Sh-utils-2.0 içeriği: basename, chroot, date, dirname, echo, env, expr, factor, false, groups, hostid, id, logname, nice, nohup, pathchk, pinky, printenv, printf, pwd, seq, sleep, stty, su, tee, test, true, tty, uname, uptime, users, who, whoami ve yes

Tar`a bzip2 dosyalarını açma desteğini kazandırmak için öncelikle bu patchimizi uygulayalım:

patch -Np1 -i ../tar-1.13.patch

Daha sonra bu komutlarla tar`ı yükleyelim

./configure --prefix=$LFS/static --disable-nls &&
make LDFLAGS=-static &&
make install

Tar-1.13 içeriği: tar ve rmt

Bu komutları kullanarak texinfo`yu yükleyelim:

LDFLAGS=-static ./configure --prefix=$LFS/static \
    --disable-nls &&
make &&
make install

Texinfo-4.2 içeriği: info, infokey, install-info, makeinfo, texi2dvi ve texindex

Textutils`i yüklemek için bu komutları kullanın:

CPPFLAGS=-Dre_max_failures=re_max_failures2 \
    ./configure --prefix=$LFS/static \
    --disable-nls &&
make LDFLAGS=-static &&
make install

Textutils-2.1 içeriği: cat, cksum, comm, csplit, cut, expand, fmt, fold, head, join, md5sum, nl, od, paste, pr, ptx, sort, split, sum, tac, tail, tr, tsort, unexpand, uniq ve wc

Burada bize lazim olan sadece iki program var; mount, umount. Bu yüzden tüm paketi yüklemeyeceğiz:

./configure &&
make -C lib &&
make -C mount LDFLAGS=-static mount umount &&
cp mount/{mount,umount} $LFS/static/bin

Artık chroot yaparak asıl yazılımları yüklemenin zamanı geldi. chroot`u sadece root olarak çalıştırabilirsiniz bu yüzden root kullanıcısı olun ve bu komutu çalıştırın:

chroot $LFS /static/bin/env -i \
    HOME=/root TERM=$TERM PS1='\u:\w\$ ' \
    PATH=/bin:/usr/bin:/sbin:/usr/sbin:/static/bin \
    /static/bin/bash --login

Burada -i nin kullanılmasını sebebi bütün değişkenlerin kaldırılmasındır. Bu komuttan hemen sonra elimizde sadece 4 değişken olacak : PATH, PS1, HOME ve TERM. Bundan sonra LFS değişkenine ihtiyaç duymayacağız çünkü bunun yerine / kullanacağız. Eğer kurulumda geçerli olmasını istediğiniz değişiklikler varsa CCFLAGS ve CXXFLAGS gibi değişkenleri tekrar atayın. Artık bu noktadan sonra kullanacağımız bütün komutları chroot tan sonra yapacağız. Eğer sistemi herhangi bir nedenden dolayı kapatırsanız işlemlere devam etmek için chroot yapmayı ve proc u mount etmeyi unutmayın (proc`a daha sonra değinilecektir).

Burada /static dizinin haklarını root`a vereceğiz çünkü daha sonra ekliyeceğimiz kullanıcıların buradaki programları kullanmasına izin vermek pek akıl karı olmaz.

chown -R 0:0 /static

Burada root:root yerine 0:0 kullandık çünkü daha adları çözümleyecek olan glibc`i yüklemedik.

Programların düzgün bir şekilde yüklenmesi/çalışması için proc dosya sisteminin de chroot`la birlikte bağlanması gerekir. Kullandığınız linux sisteminizde daha önceden proc`un bağlı olması sorun yaratmaz çünkü proc sanal bir dosya sistemidir. Bu komutla proc`u /proc dizine bağlıyalım:

mount proc /proc -t proc

Bu işlem sırasında buna benzer hatalar alırsanız:

warning: can't open /etc/fstab: No such file or directory not enough memory

umarsayın çünkü bunların sebebi sistemin daha tam olarak yüklenmiş olmaması ve eksik dosyaların bulunmasıdır.

Şimdi yapmamız gereken ise /proc/mount u belirten /etc/mtab bağlantısını oluşturmak.

ln -sf /proc/mounts /etc/mtab

Böylece /et/mtab ın güncel olmasını ve sadece-okunur şekilde bağlanmalarda oluşacak sorunları çözmüş oluyoruz.

Proc dosya sisteminin bağlanabilmesi için kernelinize bu desteğin verilmiş olması lazım. Eğer öntanımlı ayarlarda bir dieğişiklik yapmadıysanız bu konuda bir probleminiz olmayacaktır.

echo "root:x:0:0:root:/root:/bin/bash" > /etc/passwd

Bu dosyada şifre yerine "x" i sadece öylesine yazdık. root un şifresi daha sonra koyulacaktır. Şimdi de group dosyamızı oluşturalım:

cat > /etc/group << "EOF"
root:x:0:
bin:x:1:
sys:x:2:
kmem:x:3:
tty:x:4:
tape:x:5:
daemon:x:6:
floppy:x:7:
disk:x:8:
lp:x:9:
dialout:x:10:
audio:x:11:
EOF

Buradaki gruplar herhangi bir standardın parçası değildir. Ekstra grupları sadece bir sonraki bölümde kuracagığımız MAKEDEV için belirtiyoruz. Burada sadece 1 hakki ile bin`e karışılmamasını öneriyoruz. Diğer grupların (tabii ki root un dışında) haklarını(GID) kendi isteğinize göre verebilirsiz, bu grupların adlarının olması yeterlidir.

Makedev-1.7.bz2 paketi kendine ait bir dizin yaratmadığı için bu komutları kullanacağız:

cp MAKEDEV-1.7 /dev/MAKEDEV &&
cd /dev &&
chmod 754 MAKEDEV

Çoğu kişi aygıtları oluşturmak için bu komutu kullanır:

./MAKEDEV -v generic

Eğer devts kullanmak istiyorsanız o zaman bu komutu tercih etmelisiniz:

./MAKEDEV -v generic-nopty

Eğer hangisini kullanacağınızdan emin değilseniz 1.sini kullanmanızı öneririm çünkü bu komutla sadece ihtiyacınız olan aygıtların kurulumu yapılır. Devpts seçeneğini ise geliştiriciler için öneriyoruz çünkü bu komutla sisteme gerek olmayan fakat ekstra aygıtlar kurulur.

MAKEDEV hda[1-20] den hdh[1-20] e kadar olan disk aygıtlarını oluşturur. Fakat bunların hepsini kullanılamaz çünkü kernelin bazı maksimum limitleri bulunmaktadır.

MAKEDEV-1.7 içeriği: MAKEDEV

Şimdilik çekirdeği derlememize gerek yoktur. Burada programları yüklerken gerekli olacak bazı başlık (header) dosyalarını kopyalayacağız. Asıl derleme işlemi ise sonda yapılacaktır. Bu komutlarla gerekli dosyaları kopyalayalım:

ln -s /static/bin/pwd /bin/pwd &&
make mrproper &&
make include/linux/version.h &&
make symlinks &&
mkdir /usr/include/asm &&
cp include/asm/* /usr/include/asm &&
cp -R include/asm-generic /usr/include &&
cp -R include/linux /usr/include &&
touch /usr/include/linux/autoconf.h &&
rm /bin/pwd

Neden Başlık Dosyalarını Bağlantı Oluşturmak Yerine Kopyaladık?

Buna bir açıklama olarak size Linus Torvalds`ın attığı bir postayı göstereyim:

I would suggest that people who compile new kernels should: 

 - not have a single symbolic link in sight (except the one that the 
   kernel build itself sets up, namely the "linux/include/asm" symlink 
   that is only used for the internal kernel compile itself) 

And yes, this is what I do. My /usr/src/linux still has the old 2.2.13 
header files, even though I haven't run a 2.2.13 kernel in a _loong_ 
time. But those headers were what glibc was compiled against, so those 
headers are what matches the library object files. 

And this is actually what has been the suggested environment for at 
least the last five years. I don't know why the symlink business keeps 
on living on, like a bad zombie. Pretty much every distribution still 
has that broken symlink, and people still remember that the linux 
sources should go into "/usr/src/linux" even though that hasn't been 
true in a _loong_ time.

Bu komutla man-pages i yükleyelim:

make install

Bu paketi yüklemeden önce patch`i uygulamamız gerekiyor. Patch`i açtığınızdan emin olun.

Ayrıca başlamadan önce glibc-linuxthreads paketinin glibc-2.2.5 içine açtığınızdan emin olun.

Eğer bu paketi yüklerken bazı öntanımlı yükleme değerlerini değiştirseniz hatalarla karşılaşabilirsiniz. Bu yüzden bu paketi yüklemeden önce CCFLAGS ve CXXFLAGS gibi değerleri sıfırlamanızı tavsiye ederiz. Sakın --enable-kernel opsiyonuyla configure scriptini çalıştırmayın çünkü bazı paketler (tar,fileutils ... gibi) bu opsiyon nedeniyle çökmelere neden olabiliyorlar.

Glibc`i kurmak için bu komutları kullanalım:

patch -Np1 -i ../glibc-2.2.5-2.patch &&
touch /etc/ld.so.conf &&
mkdir ../glibc-build &&
cd ../glibc-build &&
../glibc-2.2.5/configure --prefix=/usr --disable-profile \
    --enable-add-ons --libexecdir=/usr/bin &&
echo "cross-compiling = no" > configparms &&
make &&
make install &&
make localedata/install-locales &&
exec /static/bin/bash --login

"make localedata/install-locales" komutu bize daha sonra ihtiyacımız olan locale dosyalarını yüklememiz için gereklidir. Bunu "localedef" programıyla yapabilirsiniz. Bu komutu çalıştırmadan önce /usr/lib/locale dizinin yaratılmış olduğundan emin olmasınız...

Linux Threads man sayfalarını şimdi yüklemeyeceğiz çünkü bunu yüklemek için öncelikle perl`ün yüklenmesi gerekmekedir. Daha sonra buraya dönecek ve kılavuz sayfalarını yükleyeceğiz.

Yükleme sırasında buna benzer bir uyarı ile karşılaşırsanız:

configure: warning:
*** These auxiliary programs are missing or too old: msgfmt
*** some features will be disabled.
*** Check the INSTALL file for required versions.

önemsemeyebilirsiniz çünkü bu uyarılar msgfmt olmamasından kaynaklanır. Bunu içeren gettext paketini daha sonra kuracağız. msgfmt, linux`unuzun başka dillerde konuşmasını sağlar. Bununla ilgili işlemler zaten yapılacaktır.

Glibc-2.2.5 içeriği: catchsegv, gencat, getconf, getent, glibcbug, iconv, iconvconfig, ldconfig, ldd, lddlibc4, locale, localedef, mtrace, nscd, nscd_nischeck, pcprofiledump, pt_chown, rpcgen, rpcinfo, sln, sprof, tzselect, xtrace, zdump ve zic

Bu paketi yüklemeden önce patch uygulayacağız.

Eğer bu paketi yüklerken bazı öntanımlı yükleme değerlerini değiştirseniz hatalarla karşılaşabilirsiniz. Bu yüzden bu paketi yüklemeden önce CCFLAGS ve CXXFLAGS gibi değerleri sıfırlamanızı tavsiye ederiz. Not:Diğer derleyiciler daha LFS ile test edilmemiştir.

GCC`i yüklemek için kullanacağımız komutlar:

patch -Np1 -i ../gcc-3.2.patch &&
mkdir ../gcc-build &&
cd ../gcc-build &&
../gcc-3.2/configure --prefix=/usr --enable-shared \
    --enable-languages=c,c++ --enable-threads=posix \
    --with-slibdir=/lib --enable-__cxa_atexit \
    --enable-clocale=gnu &&
make bootstrap &&
make install &&
ln -s ../usr/bin/cpp /lib &&
ln -s ../bin/cpp /usr/lib &&
ln -s gcc /usr/bin/cc

GCC-3.2 içeriği: c++, c++filt, cc, cc1, cc1plus, collect2, cpp, cpp0, g++, gcc, gccbug, gcov ve tradcpp0

Bu komutlarla zlib`i yükleyelim:

./configure --prefix=/usr --shared &&
make LIBS="libz.so.1.1.4 libz.a" &&
make LIBS="libz.so.1.1.4 libz.a" install &&
mv /usr/lib/libz.so.* /lib &&
ln -sf ../../lib/libz.so.1 /usr/lib/libz.so &&
cp zlib.3 /usr/share/man/man3

Bu paketi yüklemeden önce patchlememiz gerektiğinden patch dosyasını açtığınızdan emin olun.

Kullanılacak komutlar:

patch -Np1 -i ../findutils-4.1.patch &&
./configure --prefix=/usr &&
make libexecdir=/usr/bin &&
make libexecdir=/usr/bin install

FHS notları

Öntanımlı olarak updatedb`nin konumu /usr/var dır. Eğer FHS standartlarına uygun bir şekilde konum olarak /var/lib/misc/locatedb kullanmak isterseniz yükleme için bu komutları kullanın :

patch -Np1 -i ../findutils-4.1.patch &&
./configure --prefix=/usr &&
make localstatedir=/var/lib/misc libexecdir=/usr/bin &&
make localstatedir=/var/lib/misc libexecdir=/usr/bin install

Eğer çelişkideyseniz ilk komutları tercih edebilirsiniz.

Findutils-4.1 içeriği: bigram, code, find, frcode, locate, updatedb ve xargs

Bu pakedi yüklemeden önce patchlememiz gerekmektedir.

Uyarı: Patch`i uyguladıktan sonra sakın make uninstall`u kullanmayın çünkü kütüphane dizini değiştiğinden tüm kütüphane dosyalarının silinmesine neden olabilirsiniz!

Bu komutlarla Gawk`ı yükleyelim:

patch -Np1 -i ../gawk-3.1.1-2.patch &&
./configure --prefix=/usr --libexecdir=/usr/bin &&
make &&
make install

Gawk-3.1.1 içeriği: awk, gawk, gawk-3.1.1, grcat, igawk, pgawk, pgawk-3.1.1 ve pwcat

Paketin yüklenmeden önce patchlenmesi gerektiği için patchi açtığınızdan emin olun.

Ncurses`ı yüklemek için bu komutları kullanalım:

patch -Np1 -i ../ncurses-5.2-2.patch &&
./configure --prefix=/usr --with-shared &&
make &&
make install &&
chmod 755 /usr/lib/*.5.2 &&
mv /usr/lib/libncurses.so.5* /lib &&
ln -s libncurses.a /usr/lib/libcurses.a &&
ln -sf ../../lib/libncurses.so.5 /usr/lib/libncurses.so &&
ln -sf ../../lib/libncurses.so.5 /usr/lib/libcurses.so

Ncurses-5.2 içeriği: captoinfo, clear, infocmp, infotocap, reset, tack, tic, toe, tput ve tse

Bu paket yüklenmeden önce patch uygulanması gerekmektedir.

Bison`u yüklemek için bu komutları kullanalım:

./configure --prefix=/usr &&
make &&
make install

Bazı programlar bison yerine yacc`ı ararlar. Bu yüzden yacc adında, bison`u çağıran bir bash scripti yazacağız:

cat > /usr/bin/yacc << "EOF"
#!/bin/sh
# Begin /usr/bin/yacc

exec /usr/bin/bison -y "$@"

# End /usr/bin/yacc
EOF
chmod 755 /usr/bin/yacc

Bison-1.35 içeriği: bison ve yacc

Less`i yüklemek için bu komutları kullanalım:

./configure --prefix=/usr --bindir=/bin --sysconfdir=/etc &&
make &&
make install

Less-374 içeriği:less, lessecho ve lesskey

Bu paketi yüklemek için kullanmamız gereken komutlar:

./configure --prefix=/usr &&
make PROCESSEDEXAMPLEFILES="" &&
make PROCESSEDEXAMPLEFILES="" install &&
ln -s soelim /usr/bin/zsoelim &&
ln -s eqn /usr/bin/geqn &&
ln -s tbl /usr/bin/gtbl

Groff-1.18 içeriği: addftinfo, afmtodit, eqn, geqn, grn, grodvi, groff, grog, grolbp, grolj4, grops, grotty, gtbl, hpftodit, indxbib, lkbib, lookbib, mmroff, neqn, nroff, pfbtops, pic, post-grohtml, pre-grohtml, refer, soelim, tbl, tfmtodit, troff ve zsoelim

Textutils`i yüklemek için bu komutları kullanacağız:

./configure --prefix=/usr &&
make &&
make install &&
mv /usr/bin/{cat,head} /bin

Textutils-2.1 içeriği: cat, cksum, comm, csplit, cut, expand, fmt, fold, head, join, md5sum, nl, od, paste, pr, ptx, sort, split, sum, tac, tail, tr, tsort, unexpand, uniq ve wc

Yükleme yapmak için kullanacağımız komutlar:

./configure --prefix=/usr --bindir=/bin &&
make &&
make install

Sed-3.02 içeriği: sed

Flex`i bu komutları kullanarak yükleyelim:

./configure --prefix=/usr &&
make &&
make install

Bazı programlar flex yerine lex`i ararlar. Flex ise lex için daha iyi bir alternatiftir. Bu sorunu çözmek için aşağıdaki scripti kullancağız:

cat > /usr/bin/lex << "EOF"
#!/bin/sh
# Begin /usr/bin/lex

exec /usr/bin/flex -l "$@"

# End /usr/bin/lex
EOF
chmod 755 /usr/bin/lex

Flex-2.5.4a içeriği: flex, flex++ ve lex

Eğer bu paketi yüklerken bazı öntanımlı yükleme değerlerini değiştirseniz hatalarla karşılaşabilirsiniz. Bu yüzden bu paketi yüklemeden önce CCFLAGS ve CXXFLAGS gibi değerleri sıfırlamanızı tavsiye ederiz.

Bu komutları kullanarak Binutils`i yükleyelim:

mkdir ../binutils-build &&
cd ../binutils-build &&
../binutils-2.13/configure --prefix=/usr --enable-shared &&
make tooldir=/usr &&
make tooldir=/usr install &&
make tooldir=/usr install-info &&
cp ../binutils-2.13/include/libiberty.h /usr/include

Binutils-2.13 içeriği: addr2line, ar, as, gasp, gprof, ld, nm, objcopy, objdump, ranlib, readelf, size, strings ve strip

Fileutils`i yüklemek için bu komutları kullanalım:

./configure --prefix=/usr --bindir=/bin &&
make &&
make install &&
ln -s ../../bin/install /usr/bin

Fileutils-4.1 içeriği: chgrp, chmod, chown, cp, dd, df, dir, dircolors, du, install, ln, ls, mkdir, mkfifo, mknod, mv, rm, rmdir, shred, sync, touch ve vdir

Sh-utils`e yüklenmenden önce hostname-patch`i nin uygulanmasını gerekmektedir. Bu komutlarla Sh-utils`i yükleyelim:

patch -Np1 -i ../sh-utils-2.0-hostname.patch &&
./configure --prefix=/usr &&
make &&
make install &&
mv /usr/bin/{basename,date,echo,false,pwd} /bin &&
mv /usr/bin/{sleep,stty,su,test,true,uname} /bin &&
mv /usr/bin/chroot /usr/sbin

FHS notları

Bu paketle birlikte linux`unuza test adlı bir program yüklenecektir. Shell scriptlerde test yerine daha çok " [ Koşul ] " kullanılmaktadır. Bu yüzden [ çalıştırılabilir dosyasını yaratmanızı öneririz:

ln -s test /bin/[

Sh-utils-2.0 içeriği: basename, chroot, date, dirname, echo, env, expr, factor, false, groups, hostid, id, logname, nice, nohup, pathchk, pinky, printenv, printf, pwd, seq, sleep, stty, su, tee, test, true, tty, uname, uptime, users, who, whoami ve yes

Gettext`i yüklemek için bu komutları kullanacağız:

./configure --prefix=/usr &&
make &&
make install

Gettext-0.11.5 içeriği: config.charset, config.rpath, gettext, gettextize, hostname, msgattrib, msgcat, msgcmp, msgcomm, msgconv, msgen, msgexec, msgfilter, msgfmt, msggrep, msginit, msgmerge, msgunfmt, msguniq, ngettext, project-id, team-address, trigger, urlget, user-email ve xgettext

Bu komutlarla Net-tools`u yükleyelim:

make &&
make update

Eğer öntanımlı olarak bütün değerlere "evet" cevabını verecekseniz :

yes "" | make &&
make update

komutlarını tercih edebilirsiniz. Eğer make süresince sorulacak sorulara ne cevap vereceğiniz bilmiyorsanız ikinci komutu kullanmanızı tavsiye ederiz. Öntanımlı değerlerle size gerekli olacak protokoller yüklenecektir (TCP,PPP vs vs.). Fakat hala bunları aktifleştirmek için kernel`e destek vermeniz gerekmektedir. (Kernel derlenmesi sırasında)

Bu komutlara Perl`ü yükleyelim:

./configure.gnu --prefix=/usr &&
make &&
make install

Eğer perl`ün yüklenme şeklinde değişiklik yapmak istiyorsanız configure scriptini çalıştırabilirsiniz. Fakat bununla ilgilenmiyorsanız yukarıdaki komutları kullanabilirsiniz.

Perl-5.8.0 içeriği: a2p, c2ph, dprofpp, find2perl, h2ph, h2xs, perl, perl5.6.1, perlbug, perlcc, perldoc, pl2pm, pod2html, pod2latex, pod2man, pod2text, pod2usage, podchecker, podselect, pstruct, s2p ve splain

glibc-linuxthreads arşivini açtığınızda karşınıza iki dizin çıkacaktır. Burada biz linuxthreads dizinine gireceğiz (linuxthreads_db değil!).

Daha sonra bu komutları kullanın:

make -C man &&
make -C man install

M4`ü yüklemek için bu komutları kullanacağız:

./configure --prefix=/usr &&
make &&
make install

M4-1.4 içeriği: m4

Bu pakedi yüklemek için kullanacağımız komutlar:

./configure --prefix=/usr &&
make &&
make install &&
make TEXMF=/usr/share/texmf install-tex

Texinfo-4.2 içeriği: info, infokey, install-info, makeinfo, texi2dvi ve texindex

Autoconf`u yüklemek için bu komutları kullanacağız:

./configure --prefix=/usr &&
make &&
make install

Autoconf-2.53 içeriği: autoconf, autoheader, autom4te, autoreconf, autoscan, autoupdate ve ifnames

Automake`i yüklemek için kullanacağımız komutlar:

./configure --prefix=/usr &&
make install

Automake-1.6.2 içeriği: acinstall, aclocal, aclocal-1.6, automake, automake-1.6, compile, config.guess, config.sub, depcomp, elisp-comp, install-sh, mdate-sh, missing, mkinstalldirs, py-compile ve ylwrap

Bash`i yüklemek için bu komutları kullanmamız gerekli:

./configure --prefix=/usr --bindir=/bin &&
make &&
make install &&
exec /bin/bash --login

Bash-2.05a içeriği: bash, sh ve bashbug

Bu pakedi yüklemek için kullanacağımız komutlar:

./configure --prefix=/usr --datadir=/usr/share/misc &&
make &&
make install

File-3.39 içeriği: file

Libtool`u yüklemek için bu komutları kullanacağız:

./configure --prefix=/usr &&
make &&
make install

Libtool-1.4.2 içeriği: libtool ve libtoolize

Bin86`yı şimdilik sadece lilo yükleyecekseniz derleyin. Grub veya bir başkasını kullanacaksınız bu paketi yüklemeyebilirsiniz.

Fakat şunu da unutmamak gerekir ki en sonunda yükleyeceğiniz bir paket buna bağımlılık gösterebilir.

Bu paketi yüklemek için kullanılacak komutlar:

make &&
make PREFIX=/usr install

Bin86-0.16.3 içeriği: as86, as86_encap, ld86, nm86, objdump86 ve size86

Bzip2`i bu komutlarla yükleyelim:

make -f Makefile-libbz2_so &&
make &&
make install &&
cp bzip2-shared /bin/bzip2 &&
ln -s libbz2.so.1.0 libbz2.so &&
cp -a libbz2.so* /lib &&
rm /lib/libbz2.so &&
ln -s ../../lib/libbz2.so.1.0 /usr/lib/libbz2.so &&
rm /usr/bin/{bunzip2,bzcat,bzip2} &&
mv /usr/bin/{bzip2recover,bzless,bzmore} /bin &&
ln -s bzip2 /bin/bunzip2 &&
ln -s bzip2 /bin/bzcat

Bzip-2.1.0.2 içeriği: bunzip2, bzcat, bzcmp, bzdiff, bzegrep, bzfgrep, bzgrep, bzip2, bzip2recover, bzless ve bzmore

Ed, direk sizin kullanacağınız bir program değildir. Patch işlemi sırasında kullanılır, büyük bir ihtimal ile buna da gerek kalmıyacaktır çünkü son günlerde daha çok diff patchler tercih edilmeye başlandı.

Ed`i yüklemek için bu komutları kullanacağız: (Patch`i açmayı unutmayın)

patch -Np1 -i ../ed-0.2.patch &&
./configure --prefix=/usr &&
make &&
make install &&
mv /usr/bin/{ed,red} /bin

Ed-0.2 içeriği: ed ve red

Bu pakedi yüklemeden önce bir patch uygulamamız gerekmektedir. Bu yüzden ilgili patch`i açmayı unutmayın.

Kbd`i yüklemek için kullanacağımız komutlar:

patch -Np1 -i ../kbd-1.06-3.patch &&
./configure &&
make &&
make install

Kbd-1.06 içeriği: chvt, deallocvt, dumpkeys, fgconsole, getkeycodes, getunimap, kbd_mode, kbdrate, loadkeys, loadunimap, mapscrn, openvt, psfaddtable, psfgettable, psfstriptable, psfxtable, resizecons, setfont, setkeycodes, setleds, setlogcons, setmetamode, setvesablank, showfont, showkey, unicode_start ve unicode_stop

Bu pakedi yüklemek için kullanacağımız komutlar:

./configure --prefix=/usr &&
make &&
make install

Diffutils-2.8.1 içeriği: cmp, diff, diff3 ve sdiff

Bu komutlarla E2fsprogs`u yükleyelim:

mkdir ../e2fsprogs-build &&
cd ../e2fsprogs-build &&
../e2fsprogs-1.27/configure --prefix=/usr --with-root-prefix="" \
    --enable-elf-shlibs &&
make &&
make install &&
make install-libs &&
install-info /usr/share/info/libext2fs.info /usr/share/info/dir

E2fsprogs-1.27 içeriği: badblocks, chattr, compile_et, debugfs, dumpe2fs, e2fsck, e2image, e2label, fsck, fsck.ext2, fsck.ext3, lsattr, mk_cmds, mke2fs, mkfs.ext2, mkfs.ext3, mklost+found, resize2fs, tune2fs ve uuidgen

Grep`i yüklemek için bu komutları kullanacağız:

./configure --prefix=/usr --bindir=/bin &&
make &&
make install

Grep-2.5 içeriği: egrep, fgrep ve grep

Gzip`i yüklemek için kullanacağımız komutlar:

patch -Np1 -i ../gzip-1.2.4b.patch &&
./configure --prefix=/usr &&
cp gzexe.in{,.backup} &&
sed 's%"BINDIR"%/bin%' gzexe.in.backup > gzexe.in &&
make &&
make install &&
mv /usr/bin/gzip /bin &&
rm /usr/bin/{gunzip,zcat} &&
ln -s gzip /bin/gunzip &&
ln -s gzip /bin/zcat &&
ln -s gunzip /bin/uncompress

Gzip-1.2.4a içeriği: gunzip, gzexe, gzip, uncompress, zcat, zcmp, zdiff, zforce, zgrep, zmore ve znew

Man`ı yüklemek için aşağıdaki komutları kullanın:

patch -Np1 -i ../man-1.5k.patch &&
PATH=$PATH:/usr/bin:/bin \
    ./configure -default -confdir=/etc &&
make &&
make install

Not: Eğer SGR çıkış özellğini kullanmak istemiyorsanız, man.conf da nroff`a -c opsiyonunu eklemelisiniz.

Biz, kendimizi lilo`yu, rahat ettiğimizden dolayı açılış yöneticisi olarak seçtik. Bu adreste Grub la ilgili bir ipucu bulabilirsiniz : http://hints.linuxfromscratch.org/hints/grub-howto.txt

Lilo`yu yüklemek için kullanacağımız komutlar:

make &&
make install

Bu pakedin yüklenmesi bazı makinelerde hatayla sonuçlanıyor. Eğer siz de yükleme sırasında hata aldıysanız Makefile içindeki CFLAGS`tan -g i silerek yeniden yüklemeyi deneyin.

Bu komutları kullanarak Make`i yüklemek için kullanabilirsiniz:

./configure --prefix=/usr &&
make &&
make install &&
chgrp root /usr/bin/make &&
chmod 755 /usr/bin/make

Make-3.79.1 içeriği: make

Bu paketi yüklemek için kullanmamız gereken komutlar:

./configure &&
make &&
make install

Modutils-2.4.19 içeriği: depmod, genksyms, insmod, insmod_ksymoops_clean, kallsyms, kernelversion, ksyms, lsmod, modinfo, modprobe ve rmmod

Netkit-base`i yüklemek için bu komutları kullanacağız:

./configure &&
make &&
make install &&
cp etc.sample/{services,protocols} /etc

Netkit-base-0.17 içeriği: inetd ve ping

Patch`i bu komutlarla yükleyelim:

CPPFLAGS=-D_GNU_SOURCE \
    ./configure --prefix=/usr &&
make &&
make install

Patch-2.5.4 içeriği: patch

Bu pakedi yüklemek için kullanacağımız komutlar:

make LDLIBS=-lncurses &&
make install

Proc-18 içeriği: lsdev, procinfo ve socklist

Bu pakedi yüklemeden bir patch uygulamamız gerekiyor. Bu yüzden ilgili patch i açtığınızdan emin olun.

Procps-2.0.7 i yüklemek için bu komutları kullanacağız:

patch -Np1 -i ../procps-2.0.7.patch &&
make &&
make XSCPT="" install &&
mv /usr/bin/kill /bin

Procps-2.0.7 içeriği: free, kill, oldps, pgrep, pkill, ps, skill, snice, sysctl, tload, top, vmstat, w ve watch

Pakedi yüklemek için kullanmamız gereken komutlar:

---

./configure --prefix=/usr --exec-prefix=/ &&
make &&
make install

Bu aşamada Psmisc`in pidof programı yüklenmez. Bunun pek bir önemi yok çünkü daha sonra bu program sysvinit yüklenirken kurulacaktır. Burada sizin yapmanız gereken ise Sysvinit paketini kullanıp, kullanmayacağınıza karar vermenizdir. Eğer kullanacaksını pidof`un man sayfasını kaldırmamız gerek:

rm /usr/share/man/man1/pidof.1

Eğer Sysvinit kullanmayacaksınız /bin/pidof bağlantsını oluşturmamız gereklidir:

ln -s killall /bin/pidof

Eğer bu konuda kararsızsanız size Sysvinit`i kullanmanızı öneririz.

Psmics-21 içeriği: fuser, killall ve pstree

Bu komutlarla Sysklogd`i yükleyelim:

make &&
make install

Sysklogd-1.4.1 içeriği: klogd ve syslogd

Çalışma seviyeleri değiştirildiğinde bütün çalışan programlara bununla ilgili sinyaller gönderilir ve ekrana "Sending processes the TERM signal" mesajı basıtırılır. Eğer bu mesajı değiştirmek isterseniz bunu init.c dosyası içinden yapabilirsiniz. Eğer gerek duymuyorsanız geçin gitsin... Bizim yaptığımız değişiklik:

cp src/init.c{,.backup} &&
sed 's/Sending processes/Sending processes started by init/g' \
    src/init.c.backup > src/init.c

Bu değişiklikten sonra ekrana "Sending processes started by init the TERM signal" basılacaktır."

Sysvinit`i yüklemek için uygulamamız gereken komutlar:

make -C src &&
make -C src install

Sysvinit-2.84 içeriği: halt, init, killall5, last, lastb, mesg, pidof, poweroff, reboot, runlevel, shutdown, sulogin, telinit, utmpdump ve wall

Eğer tarla beraber bzip2 dosyalarinin da desteğinin sağlanmasını istiyorsanız ( -j opsiyonu ) aşağıdaki komutla patch`i uygulayın:

patch -Np1 -i ../tar-1.13.patch

Tar`ı yüklemek için bu komutları kullanalım:

./configure --prefix=/usr \
    --libexecdir=/usr/bin --bindir=/bin &&
make &&
make install

Tar-1.13 içeriği: rmt ve tar

Biz LFS de normalde /etc olan dizini, /var/lib/hwclock olarak kullanıyoruz. Hwclock`u kullanmak için bu komutları uygulayın:

cp hwclock/hwclock.c{,.backup} &&
sed 's%etc/adjtime%var/lib/hwclock/adjtime%' \
    hwclock/hwclock.c.backup > hwclock/hwclock.c &&
mkdir -p /var/lib/hwclock

Util-linux`u bu komutlarla yükleyelim:

./configure &&
make HAVE_SLN=yes &&
make HAVE_SLN=yes install

Util-linux-2.11u içeriği: agetty, arch, blockdev, cal, cfdisk, chkdupexe, col, colcrt, colrm, column, ctrlaltdel, cytune, ddate, dmesg, elvtune, fdformat, fdisk, fsck.cramfs, fsck.minix, getopt, hexdump, hwclock, ipcrm, ipcs, isosize, line, logger, look, losetup, mcookie, mkfs, mkfs.bfs, mkfs.cramfs, mkfs.minix, mkswap, more, mount, namei, parse.bash, parse.tcsh, pg, pivot_root, ramsize, raw, rdev, readprofile, rename, renice, rev, rootflags, script, setfdprm, setsid, setterm, sfdisk, swapoff, swapon, test.bash, test.tcsh, tunelp, ul, umount, vidmode, whereis ve write

Öntanımlı olarak vi "compatible' dediğimiz modda çalışır. Bazıları bunu sever fakat bizim size önerimiz yüksek performans için aşağıdakileri uygulamanızdır. Bu komutları kullanarak /root/.vimrc dosyasını oluşturalım:'"

cat > /root/.vimrc << "EOF"
" Begin /root/.vimrc

set nocompatible
set bs=2

" End /root/.vimrc
EOF

Her ne kadar glic dosyaları bulamadığında öntanımlı değerleri kullansa da bazı durumlarda başarılı olamaz(mesala ağda). Bu yüzden aşağıdaki komutlarla bir /etc/nsswitch.conf dosyası oluşturacağız:

cat > /etc/nsswitch.conf << "EOF"
# Begin /etc/nsswitch.conf

passwd: files
group: files
shadow: files

publickey: files

hosts: files dns
networks: files

protocols: db files
services: db files
ethers: db files
rpc: db files

netgroup: db files

# End /etc/nsswitch.conf
EOF

Bundan sonra "tzselect' i çalıştırın ve zamanla ilgili ayarlarınız yapın. Ayarlar tamamlandığında size bulunduğuz konumu verecektir. Bu konumu aşağıdaki komutta "konum' yerine yazın.'"'"

ln -sf ../usr/share/zoneinfo/konum /etc/localtime

mesela konum değeri EST5EDT veya Canada/Eastern benzeri birşey olabilir. Bunlara örnek vermek gerekirse :

ln -sf ../usr/share/zoneinfo/EST5EDT /etc/localtime

veya

ln -sf ../usr/share/zoneinfo/Canada/Eastern /etc/localtime 

Öntanımlı olarak dinamik yükleyici(/lib/ld-linux.so.2) gerekli kütüphaneler için /usr/lib ve /lib dizinlerine bakar. Eğer bundan farklı bir dizinde kütüphane dosyalarınız bulunuyorsa bunları /etc/ld.so.conf a eklemelisiniz. Yeni bir dosya yaratalım:

cat > /etc/ld.so.conf << "EOF"
# Begin /etc/ld.so.conf

/usr/local/lib
/opt/lib

# End /etc/ld.so.conf
EOF

Aşağıdaki komutları uygulayın:

cat > /etc/syslog.conf << "EOF"
# Begin /etc/syslog.conf

auth,authpriv.* -/var/log/auth.log
*.*;auth,authpriv.none -/var/log/sys.log
daemon.* -/var/log/daemon.log
kern.* -/var/log/kern.log
mail.* -/var/log/mail.log
user.* -/var/log/user.log
*.emerg *

# End /etc/syslog.conf
EOF

Gizlenmiş şifreleri aktif hale getirmek için:

/usr/sbin/pwconv

Yeni bir /etc/inittab dosyası oluşturalım:

cat > /etc/inittab << "EOF"
# Begin /etc/inittab

id:3:initdefault:

si::sysinit:/etc/rc.d/init.d/rc sysinit

l0:0:wait:/etc/rc.d/init.d/rc 0
l1:S1:wait:/etc/rc.d/init.d/rc 1
l2:2:wait:/etc/rc.d/init.d/rc 2
l3:3:wait:/etc/rc.d/init.d/rc 3
l4:4:wait:/etc/rc.d/init.d/rc 4
l5:5:wait:/etc/rc.d/init.d/rc 5
l6:6:wait:/etc/rc.d/init.d/rc 6

ca:12345:ctrlaltdel:/sbin/shutdown -t1 -a -r now

su:S016:once:/sbin/sulogin

1:2345:respawn:/sbin/agetty tty1 9600
2:2345:respawn:/sbin/agetty tty2 9600
3:2345:respawn:/sbin/agetty tty3 9600
4:2345:respawn:/sbin/agetty tty4 9600
5:2345:respawn:/sbin/agetty tty5 9600
6:2345:respawn:/sbin/agetty tty6 9600

# End /etc/inittab
EOF

Linux`u yanlış bir klavye ayarı ile kullanmak çok zordur. Eğer US klavye kullanıyorsanız bu bölümü atlayabilirsiniz.

Öntanımlı klavyenizi belirtmek için kendi klavyenizin *.map.gz dosyasını aşağıdaki gibi bağlantılayın.

ln -s /klavye/konumu /usr/share/kbd/keymaps/defkeymap.map.gz

Mesela

ln -s i386/qwerty/nl.map.gz /usr/share/kbd/keymaps/defkeymap.map.gz

Yapabileceğiniz bir diğer yöntem ise klavye dosyanızı direk olarak çekirdeğin içine derlemektir ki böylece ne şekilde kullanırsanız kullanın klavyede sorun yaşamayacaksınızdır. Çekirdeğe klavyeyi yamamak için kullanacağınız komut:

loadkeys -m /usr/share/kbd/keymaps/defkeymap.map.gz > \
    /usr/src/linux/drivers/char/defkeymap.c

login, shutdown ve uptime gibi programlar çalışırken bu dosyalardan bilgi okurlar. Bu dosyalar kimin ne zaman giriş yaptığı, hatalı girişler ve bilgisayarın ne zaman açıldığı gibi bilgileri barındırırlar. Aşağıdaki komutlarla ilgili dosyaları oluşturalım:

touch /var/run/utmp /var/log/{btmp,lastlog,wtmp} &&	
chmod 644 /var/run/utmp /var/log/{btmp,lastlog,wtmp}

Root için bir şifre seçin ve aşağıdaki komutla bunu geçerli hale getirin:

passwd root

Linux SysVinit adı verilen kendine özel bir açılış yöntemini kullanır. Bu yöntem her dağıtımda farklılık gösterebilir bu yüzden "Şu dağıtımda çalışan scriptler LFS`de de çalışır" gibi bir düşünce yanlış olur. LFS`nin kullandığı scriptler çoğu dağıtım tarafından kabul edilmiş özelliklere sahiptir.

SysVinit (bundan sonra init olarak bahsedeceğiz), çalışma seviyelerini baz alarak çalışır. 0 dan 6 ya kadar, toplam 7 tane çalışma seviyesi bulunur ve bunlardan 4 ü genellikle pek kullanılmaz. Mesela öntanımlı çalışma seviyesi 3 tür. Bu seviyeler hakkında biraz bilgi verelim:

0: bilgisayarı kapatır.
1: tek kullanıcılı mod
2: çok kullanıcılı mod (ağ yok)
3: çok kullanıcılı mod (ağ var)
4: Özelliştirilmeye ayrılmıştır. Öntanımlı olarak 3le aynı özelliklere sahiptir.
5: 4 ün aynısıdır fakat genellikle grafik arayüzlü girişler için kullanılır.
6: bilgisayarı yeniden başlatır.

Bu çalışma seviyelerini kullanmak için "init seviye" komutunu kullanacağız. Mesela bilgisayarı yeniden başlatmak için "init 6" komutu kullanılır.

/etc/rc.d altında rc?.d adlı dizinler olduğunu göreceksiniz. Bu dizinler içinde ilgili çalışma seviyesinin çalıştıracağı/durduracağı servislere bağlantılar bulunur. Eğer dikkat ettiyseniz bu dosyaların başında K veya S bulunmaktadır. S ile başlayanlar çalışma seviyesinin çalıştıracakları, K ile başlayanlar ise durduralacak olanlardır. Bu harflerin hemen yanındaki 00 dan 99 a olan kadar sayılar ise çalıştırılma sırasını belirtir. Sırası küçük olanlar daha sonra çalıştırılırlar. Fakat rc6.d dizininde S ile başlayanlar birşeyleri durdurmaya yararlar.

Asıl scriptler /etc/rc.d/init.d altında bulunurlar. Bağlantılar sadece ilgili servise stop veya start sinyali göndermeye yararlar. Örnek olarak S ile başlayanlar servise "start" sinyali verirler. Servislere bu sinyalleri sizde gönderebilirsiniz. İşte gönderebileceğiniz sinyaller:

 start	: Servisi çalıştırır.
 stop 	: Servisi durdurur.
 restart: Önce durdurur, sonra çalıştırır.
 reload : Genellikle değiştirdiğiniz ayarların aktif hale gelmesi için kullanılır.
 status : Servisin çalışıp (PID nosunu verir), çalışmadığını gösterir

Açılış scriptleri ile istediğiniz değişiklikleri yapmakta özgürsünüz. Burada size bu işleri nasıl yapacağınız hakkında bilgi verilmiştir.

Setclock, donanımızdan saati okuyarak bunu yerel saat olarak ayarlar.

Eğer sisteminiz GMT zamanını kullanıyorsa aşağıdaki komutlarla /etc/sysconfig/localtime ayar dosyasını oluşturalım:

cat > /etc/sysconfig/clock << "EOF"
# Begin /etc/sysconfig/clock

UTC=1

# End /etc/sysconfig/clock
EOF

Eğer GMT kullanmıyorsanız yukarıdaki UTC değerini "0" yapın. İsterseniz bu konuda daha ayrıtılı bilgiye http://hints.linuxfromscratch.org/hints/time.txt (İngilizce) adresinden ulaşabilirsiniz.

Daha önceden klavyenizini çekirdek içine derlediyseniz bu scripti çalıştırmanıza gerek kalmayacaktır. Bu yüzden etc/rc.d/rcsysinit.d/S70loadkeys bağlantısını kaldırabilirsiniz. Eğer her çekirdeğin içine klavyenizi derlemek istemiyorsanız bu scripti kaldırmayın, işinize yaracaktır.

Bu servis sistemin hostname ismini atar. Bununla ilgili ayar dosyası ise /etc/sysconfig/network`dür. Aşağıdaki komutla ayar dosyamızı oluşturalım:

echo "HOSTNAME=lfs' > /etc/sysconfig/network'"

Buradaki "lfs' sistemin hostname`idir. Siz bunu kendi isteğinize göre değiştirmelisiniz.'"

Eğer bir ağ yapılandırmayı düşünüyorsanız ip adresinize arar vermeniz gerekmektedir. Ayar dosyasına gireceğimiz değerler genellikle bu formatta olacaktır:

IP adresi hostum.domainim.org takmaadlar

Size bazı ip adreslerini verelim:

	Tip  (Ağ)
	A     10.0.0.0
	B     172.16.0.0 - 172.31.0.0
	C     192.168.0.0 - 192.168.255.0

Eğer bir ağ kartı tanıtmayacaksanız ayar dosyanız bunun gibi olmalı:

cat > /etc/hosts << "EOF"
# Begin /etc/hosts (no network card version)

127.0.0.1 www.domainim.com "HOSTNAME değeri" localhost

# End /etc/hosts (no network card version)
EOF

Eğer bir ağ kartı kullanacaksanız ise :

cat > /etc/hosts << "EOF"
# Begin /etc/hosts (network card version)

127.0.0.1 localhost.localdomain localhost
192.168.1.1 www.domainim.org "HOSTNAME değeri"

# End /etc/hosts (network card version)
EOF

Tabii ki burada 192.168.1.1 ağdaki ipimiz oluyor. Buradaki değerleri kendinize göre ayarlamanız gerekmektedir.

Bu bölüm yalnızca ağ kartı yapılandırması ile ilgilidir.

Hangi bölümlerin nereye mount edilmesi ile ilgili bilgiler için /etc/fstab dosyası kullanılır. Aşağıdaki komutları uygulayarak yeni bir fstab dosyası oluşturalım:

cat > /etc/fstab << "EOF"
# Begin /etc/fstab

# filesystem   mount-point fs-type    options     dump    fsck-order

/dev/*LFS*     /           *fs-type*  defaults    1       1
/dev/*swap*    swap        swap       pri=1       0       0
proc           /proc       proc       defaults    0       0

# End /etc/fstab
EOF

*LFS*, *swap* ve *fs-type* değelerini siz kendinizinkilerle değiştirmelisiniz.

Eğer bir reiserfs ekliyecekseniz sondaki 1 1 değerini 0 0 yapmanız gerekmektedir. fstab dosyasında kullanabileceğiniz değişik opsiyonlar bulunmaktadır. Mesela:

devpts         /dev/pts    devpts     gid=4,mode=620 0    0

Mesela bir usb aygıtına örnek vermeniz gerekirse:

usbdevfs       /proc/bus/usb usbdevfs defaults    0       0

Son iki verdiğimiz örnek sadece çekirdekte gerekli destekler sağlanırsa uygulanabilir.

Yeni bir çekidek derlerken uygulamamız gereken ekstra bir adım bulunmaktadır. Çekirdeğin ayarlarını yapmak ve derlemek. Çekirdek derlerken birkaç farklı yöntem bulunmaktadır. Eğer bu kitabın uyguladığı yolu beğenmiyorsanız README dosyasını bir gözden geçirmenizi tavsiye ederim.

Eğer daha önceden çekirdek derlediyseniz, .config dosyasını $LFS/usr/src/linux-2.4.19 altına kopyalayın. Eğer bunu yaparsanız make menuconfig adımını atlayabilirsiniz. Size önerim derleme sırasında emin olmadığınız seçeneklerde HELP bölümüne bakmanızdır.

Sistemimizi açılır hale getirebilmek için liloyu ayarlamamız gerekmektedir. Lilo`yu chroot ortamından çalıştırmak bazı sorunlara neden olabilir. Bu yüzden öncelikle varolan lilo`yu kullanacağız.

Öncelikle lfskernel dosyamızı kopyalayalım. Bunun için chroot ortamından çıkmamız gerekli:

logout
cp $LFS/boot/lfskernel /boot

Uygulayacağımız ikinci adım ise lilo.conf dosyasına bazı eklemeler yapmak:

cat >> /etc/lilo.conf << "EOF"
image=/boot/lfskernel
        label=lfs
        root= aygıt
        read-only
EOF

aygıt yerine siz kendi aygıtınızı yazın. Mesela "root=/dev/hda1". Eğer ana dizinin dosya tipi reiserfs ise read-only değerini read-write olarak değiştirmeniz gerecektir.

Şimdi ise açılış yöneticimizi güncelleyelim:

/sbin/lilo -v

Sonuncu adımda ise dağıtımımızın nin ayar dosyası ile LFS ninkini senkronize edelim: ($LFS değişkenin doğru olduğundan emin olun)

cp /etc/lilo.conf $LFS/etc &&
cp $(grep "image.*=" /etc/lilo.conf | cut -f 2 -d "=") $LFS/boot

umount $LFS/proc &&
umount $LFS

Eğer çeşitli dizinler için ayrı aygıtlar kullanıyorsanız bunları ayrı ayrı ayırmanız gerekmektedir:

umount $LFS/proc &&
umount $LFS/usr &&
umount $LFS/home &&
umount $LFS

Artık yeniden başlatabilirsiniz:

/sbin/shutdown -r now

LFS`inizi başlattıktan sonra, LFS nin lilo sunu etkinleştirmek için :

/sbin/lilo

komunutunu uygulayın.

Artık yapacaklarımız bittiği için static dizinini de kaldırabiliriz :

rm -rf /static

Eğer bazı işlemleri yeniden yapmanız gerektiğini düşünüyorsanız, bu dizinin yedeğini alabilirsiniz.

Artık herşey hazır ve yeni Linux`unuz yazılım yüklenmek için sabırsızlanıyor...

İyi Eğlenceler

LFS karşılaşılan problemler ve sorularla ilgili bir e-posta listelerine (İngilizce) sahiptir. Bunlar,

  lfs-support LFS Kurulumu İle İlgili Sorular    
  lfs-dev LFS Geliştiriclerin Tartışma Listesi
  lfs-announce LFS Duyuruları
  lfs-security LFS Güvenlik Listesi  
  lfs-book LFS Kitap Editörleri Listesi 
  lfs-chat LFS Sohbet Listesi
  alfs-discuss Genel Automated-LFS Tartışma Listesi 
  blfs-dev BLFS Geliştiricilerinin Tartışma Listesi
  blfs-book BLFS Kitabının Editörlerinin Listesi
  blfs-support LFS ile İlgili Herhangi Bir Konuda Yardım